Okunma
			52

         Eger askimiz yasak bir ask olmasaydi, tabulari yikmak çok kolay olacakti. Ama her iki tarafta evliyse bu gerçekten çok zor. Biz böyle olacagini bilmedik belki de...

        Ikimizde evli akli basinda, ayni is yerinde çalisan önceleri iki yabanci sonradan asik olan insanlardik. Ne oldugunu anlamadan bir sevdanin içinde bulduk kendimizi. Önce bakismalar, ardindan kuvvetli bir elektrik hissettik bir birimize karsi. Ne o engel olabiliyordu bu elektrigi ne de ben. Ben evleneli henüz 1 yil olmustu. Onun evliligi ise 21 yillikti. Görüsmeye basladigimizda onu bu kadar sevecegimi tahmin edemezdim. Artik is çikisi disarida görüsüyor, birbirimizi görmedigimiz zamanlarda saatlerce telefonda konusuyorduk.

        Sevgilim yaz basinda emekli olmustu. Artik onu isyerinde görmüyordum.
Bulustugumuz koridorlar, göz göze geldigimiz onsuz hiçbir anlam ifade etmiyordu.

        Ekim ayindan sonra telefon konusmalarimiz azalmis, bir sogukluk girmisti aramiza.Adeta telefon açmaktan korkuyordu. Belki de her seyi bu kadar hizli ve çabuk gelisecegini o da anlayamamisti.

        En son 12 Aralik gecesi görüstük. Bu son görüsmemiz oldu. Sevgili, “tabular yikilamaz” diyordu. Ve daha benimle görüsmek istemedigini anlatiyordu. Ellerimi tutup öptü ve “Hosça kal sevgilim” dedi.

        Hakliydi belki, ne de olsa yillardir alistigi bir esi vardi. Ve bir de çocugu... “bütün suç bende” diyordu, beni kendine bagladigini , bastan çikardigini söylüyordu.5 Aydir ayriyiz. O günden sonra onu ne gördüm ne de konustum. Yalniz bir seyi unutmustu. Beni parçalara böldügünü .... O günden sonra çok mutsuz günler geçirdi. Fakat biran olsun onu askini kalbimden, kafamdan söküp atamadim.

        Simdi her aksam yüce Allah'a dua ediyorum. Arayip sormasa da, sag oldugunu biliyorum.Artik bensiz de oldugunu biliyorum, bunlar bile bana yetiyor. Her seye ragmen sevgilim seni gerçekten çok seviyor ve çok özlüyorum...