Okunma
			48

         Seni tanidiktan sonra hep kizmisimdir zamana,ne çabuk geçiyor diye...Oysa simdi ben seni sensizlikle yasamaya mahkumum. Ne de zor seni sadece rüyalarimda yasatmak...Benim olmayacagini biliyorum.

        Anlatsam sevgimi ,askimi karsiliksiz kalacagindan korkuyorum .Agzindan çikacak bir “Hayir”cevabi inan ruhumu bedenimden ayiracak.

        Yaninda gölge olmustum,sen hiç farkima varmamistin. Her sabah yolunu gözler,dersten çikisini beklerdim. Herkes mutlulugun tadini çikarirken ben ayriliklari ezberledim. Oysa ben gözlerine bakip yüregine dalmak için neler vermezdim...Hiç bu kadar çaresiz kalmamistim. Çatlamis dudaklarin suya muhtaç oldugu gibi ben de sana muhtacim.

        Her gece hayaller kurardim. Kurdugum hayallerde bile benim olmazdin. Sabaha kadar uyutmazdin beni. Gece gündüze kavusurken ben hala sana kavusamiyordum. Yüregimi parçaladigin yetmezmis gibi simdide beynimi kemiriyorsun. Dogmayi bekleyen günes gibi bekliyordum seni...Bikmistim artik aci çekmekten ve ayriliklari ezberlemekten. Mutluluga hasret kalmisti yüregim,tam bes yil olmustu karsiliksiz askim baslayali...

        Hiçbir zaman cesaretli olamadim. Yine ben senden habersiz, ben seni sensiz yasiyorum kardelenim. Yillar çabuk geçti ben seni hayal bile edemiyorum. Hayalin bile benden uzak...

        Geçenlerde gördüm seni, tam iki sene sonra. Yüregim deli gibi çarpti. Ayakta duracak takatim bile yoktu. Çocugunu elinde görünce kendimden geçtim. Önce gözlerim nemlendi, sonra usulca dökülüverdi. Kirpiklerimin arasindan birkaç damla yas. Umutlarim bir film seridi gibi geçiyordu aklimdan. Sanki bir kagidin yanip rüzgarla savrulmasi gibi tüm umutlarim yok oldu. Olsun be kardelenim belki sana sahip olamamistim ama sunu bilmeni isterim ki, bende yarattigin seni benden kimse koparmaz.