Evliligin Mutlu Öyküsü
Ben 32 yasinda evlilikte alti yilini doldurmus bir kadinim.
Esim ile 1995'in Ekim'in de çalistigim bir klinikte karsilastim. Onu ilk
defa merdivenlerden inerken gördüm. Gözlerimi ondan alamamistim oda
bana israrla bakmisti. Oysa hiç begenecegim bir tip degildi. Sarisindi
üniversite ögrencisi idi ve benden küçüktü. Ama ben bir anda ona
kapilmistim. Bir süre sonra odama yanini bir doktor arkadasla geldi.
Onunla tanismak istedigimi söyledim ve tanistim.
Tanismamizdan
sonra hemen her gün çesitli sebeplerle klinige geliyordu. Bu çok hosuma
gidiyordu. 3-4 gün sonra benimle çikmak istedigini, ve niyetinin ciddi
oldugunu belirtti. Bu beni biraz korkutmustu. Teklifini yasi nedeniyle
kabul edemeyecegini söyledim. Ama o israrliydi. Biraz düsünmemi söyledi.
Yine de kabul etmeyecektim. Çünkü ondan 2,5 yas büyüktüm ve bu benim
için önemliydi.
Ama
bir baska doktor arkadasin israri üzerine onunla çikmaya karar verdim.
Kendinden emin konusmasi bana güven verdi. Onun yaninda kendimi mutlu
hissediyordum.
Tanismamizin
üzerinden 1 ay geçmisti ve artik evlilik planlari yapiyorduk. Ama
ailesi evlilik planimiza karsi çikti. O bir su istasyonu isletiyordu,
bende bir klinikte çalisiyordum. Ailesi bizim geçinemeyecegimizi
söylüyordu. En önemlisi ben tesettürlüydüm. Ailesinin tehditlerine
ragmen biz gizli bir evlilik yaptik. O gün bizim için hem mutlu hem
üzücü bir gündü. Nikahta ikimizin ailesinden kimse yoktu. Biz yine de
çok mutluyduk ve hala da mutluyuz. Geçirdigimiz maddi ve manevi
zorluklara ragmen ona olan askim her geçen gün büyüyor. Ona her
baktigimda içimde sevgi ve mutluluk doluyor ve bu 6 yilin sonunda ondan
gün içindeki birkaç saatlik ayrilik bile bana zor geliyor. Onu çok
özlüyorum. Emin olun onunla evlendigim için Allah' a sükrediyorum,
ömrümün sonuna kadar da hislerimin ayni sekilde devam etmesini
istiyorum.
Evlenmeye
karar verdigim zaman ona böyle asik olacagimi düsünmemistim. Sadece
benim için uygun bir kisi diye düsünmüstüm. Oysa simdi ona gerçekten
asik oldugumu ve her geçen gün askimin arttigini hissediyorum. Çünkü ben
onu kendimden çok seviyorum. Iki bedenin bir bedende olabilecegini
düsünmezdim ama oluyormus. Onu kaybetmem demek kendimi kaybetmem demek.
Onsuzlugu düsünmek bile istemiyorum. Herkesin bu duyguyu
hissedebilmesini istiyorum
| 
