| Muhabbetiniz.Net Sohbet Siteleri, Sohbet Odalari |
Hiç göremediğim ama daima hissettiğim gözlerinden bir yudum nefes alıp sana
yazıyorum yine. Yürek mürekkebiyle yazılmış onca karalamaya inat seni
yaşıyorum satırlarımda. Sen ve ben. İki ayrı kentin sabahında aynı
güneşle uyanan iki sevdalı. İmkansızlığın içinde yokluğun acı nefesinde ”
aşkı ” soluyan iki yürek…
Boş ver bitanesi; suyla ateşin geceyle güneşin birbirlerini sevmesi gibi imkansız olsa da aldırma.
Biliyor musun;
yağmuru dilenen kuru toprak gibi her sabah hiç bilmediğim nefesini
soluyorum ben. Güneşi bekleyen kuru yaprak gibi akşam kızıllığında
gelecekmişsin gibi hep seni bekliyorum. Biliyorum hiçbir zaman kapımı
çalmayacak ellerin ve belki de hiçbir zaman ellerini tutamayacağım ve
ellerim avuç içlerinde terlemeyecek belki de hiçbir zaman…Olsun ben
yinede seni çok seviyorum… Bırak bu dünya bize hasret borcu olsun.
Kavuşmasın sırtlarımız birbirlerine. Değmesin dudaklarımız
dudaklarımıza. Sevgi bu değil mi ? Yokluğunda bile sevmeyi bilmek…Ben
seni yokluğunda bile sevmeye razıyım.. Aşkı yücelten bu değil midir ki
zaten?…Buralara yağmur yüklü bulutlar konuk olduğunda seni daha bir
arıyorum yağmurun her damlasında … Çünkü; saçlarımı ıslatan bir yağmur
damlası kadar berrak
olduğunu biliyorum bu sevginin& Musluğu açıp avuç içlerime akan
suyu delice içmek istiyorum yokluğunda. Çünkü içtiğim sensin gibi
geliyorçünkü senin su kadar temiz bir insan olduğunu biliyorum… Kana
kana içiyorum; yüreğinin deryalarındaki nefesi içer gibi içiyorum her
defasında….Sanki seni içiyorum kana kana….
Senden uzakta; dokunduğum her şey de ellerinin sıcaklığını arayıp duruyorum.
Oysa ellerini hiç tutmadım ki !.. Ama hissediyorum işte o sıcaklığı ve o
hiç bilmediğim sıcaklığı öyle çok özlüyorum ki.. Baktığım her noktada
gözlerinin derinliğindeki umudu seviyorum… Biliyorum gözlerini hiç
görmedim ama görmesem de hep seni yaşıyorum ben. Seninle yaşar gibi
yaşıyorum senden uzaklarda buralarda…. Seninle; görmeden sevmeyi
dokunmadan hissetmeyi öğrendim ben. Bir insan yürekten sevilince;
dokunmadan sıcaklığını tenini nefesini kokusunu soluğunu
hissedilebiliyormuş sevdiği nin. Ben seninle öğrendim bunu… Seninle
yürekten sevmeyi öğrendim ben…
Şunu bil ki ve yürekten inan ki bu hasret mahpusluğunda ömrümün
sonuna kadar da sayacak olsam günleri bu özlem her gün kanatacak da olsa
beni seni sevmekten asla vazgeçmem ben… Ben seni böyle büyük ve
tertemiz bir sevgiyle sevdim .. Seni tanıdığımdan beri; yüreğinin içinde
büyüyen bir çocuk gibi gözlerinde gülümsüyorum ben hayata….
Seni sevdiğimden beri; her gece yıldızların sağnağın da sana
düşlerimi sunuyorum. Bir an hayat yokuşunda yorulduğumu hissetsem senin
varlığın kamçılıyor beni hayatın saçlarından var gücümle asılmam için…
Ben; seni sevgini soframdaki ekmek gibi bereket bildim bitanesi… Ben
senin gülen yüzünü sürüyorum yaralarıma… Seni çok sevdim ben seni
zamanın ötesinde sevdim… Ben gülen gözlerini iki dudağın arasında hayata
hediye ettiğin nefesini sevdim senin.
Kısacası; BEN SENİ ÇOK SEVDİM BİTANESİ…
Bilir mi sin?
Nefesinde baharların soluduğu nu?
Bilir misin; her gece yetim kuşların yüreğime dolduğu nu?
Bilir mi sin; her gözyaşımla topraktan yeni filizler doğduğu nu?
Bilir mi sin;
Uzaklar da bir adamın
Senin her gülüşünde
Hayata sımsıkı tutunduğumu?
Bilir misin ey yar
Bilir mi sin?
EsEs
|
